Kaç baharın gölgesi düştü,kara toprağına.
Kim bilir kaç fırtınada,döküldü yaprakların.
Ağaran saçlar düşünce,zamanın kucağına.
Kuruyan dalların rüzgarıdır,şimdi taradığın.
Ağlayan çınarın acısıdır,kavalların üflediği.
Baykuş çığlığıyla ağlayan gecedir inleyen.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta