Yük Şiiri - Murat Halıcı

Hayatın portresi bir boşluğu çiziyorum durmadan
Hep aynı yere ulaşan paslı bir yolculuğu
Yüzün ne çok benziyor hayalimdeki ülkeye
Yüzümün gevezeliğini unuttum ve yarısından fazlasını
Ceplerimden ne kadar ay ışığı döküldü kim bilir nehir kıyısında
Kendi ekseni etrafında dönüyor ayrılık
Boydan boya bir kesikti gülümsemene her dokunuşum
Hayallerimin ülkesine çok yakın
Hatırlamıyorum kendimi
Unuttum da sayılmaz
Sildi tütsülü hikayelerimi
Ve zamansız anlamları
Yaşıyorum kendime yük