Yaşam Şiiri - Songül Eğriöz

Yaşam tek kapılı bir evmi
O kapının ardında seni
Başka bir yaşam bekliyormuş gibi
Omuzlarından indir bu kışı
Sayki Bir hüküm verildi
Orası sana ait değildi
Sessizce seni tüketti..
ucurumlara götürecekti..
İndir gözünden perdeyi...
Acının tanidikligi yakmasın seni...
Bırak eski tokmağın sesini dinlemeyi....
Bir tohum her toprağa düşmez..
Düştüğü heryerde yeşermez
Suçlama kendini...
Toprağında tohumu seçtiği
Olur yağmurunda geciktiği
Zamana bırak..
Belki sensin güneşin beklediği...
Belki de burada saklıdır yaşamın en sessiz bilgeliği..
İçimizdeki tüm dilsiz sizilara şifa olan ruhunu hafifleten
O derin huzur bulsun sizi....