Feza tutundu ruhumda, hırçın ve mağrur
Kuşları, çocukluğu, dizelerimi korkuttu
Fırtına, yağmur, çiçek ve kıyamet
On dokuz yıla bölündü esaret.
Kuşlar kanatlanır şimdi içimden
Gençlik , aldandığım ilk bahar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta