Yaş 75 Şiiri - Hamdi Oruç

Yaş 75

Şimdi gece anne saçları değil sana
Gözlerime kargalar gibi geliyor şu geceler…
Bu gül bahçesinde Gül yok gülen yok şimdi
Minareleri yıkık ezanları susmuş bir camiyim artık

Sabahlar ayaklarımı soktuğum dereler değil
Akıp giderdim derelerle akşama kadar

Neyi aradı ayaklarım ellerim gözlerim
Deniz sandığım o denizde

Yaş yetmiş 75 ömrümün son limanı
Fatsalının kayığından farklı olmak isterim
Kömür kokusundan kaçışım vardı gençliğimde
Denize maviliğe çiçek kokusuna o kayıktı ve ben insan

Şu mezarım bir kuyu Zelihaya çıksın isterim
Bahara özlemdi ömrüm gurbetti sılaya çıksın isterim

Gölge gibi akıyorum...vadisin nehirim
Çölleri aşmak denize maviliğe ermek isterim

Ellerim meyve dalına uzanmış gibi
Gözlerim yollarda akıyorum sonsuzluğa
Geceydi ömrüm nurlu bir sabah görmek isterim

Çöller geçerim şu yaşta Yavuz gibi
Yavuz gibi güle varmak isterim...

Ne Fatih oldum ne Alparslan şu gül millet için
Elim yoktu dilim kelepçelendi hesap sormak isterim

Kitabım Kur'an oldu.Büyük okul kitabı...
Sağ yanımdan bir gül kitap almak isterim

Hamdi Oruç