Yarına Açılan Şiiri - Bilal Yalçın 2

YARINA AÇILAN

Bir tekne kalktı içimizden,
halatı çözülmüş korkulardan;
rüzgâr ilk kez
arkamızdan esti —
umut, omzuma dokunan
tuzlu bir el gibi.

Deniz bugün mavi değil,
maviye inanan bir derinlik;
hayaller çalkalanıyor içinde
ama batmıyor,
çünkü bu kez
yüzmeyi öğrendik düşerken.

Bahar uzakta değil artık,
gizlenmiyor takvim aralarında;
her sabah biraz daha
ışık oluyor sesimiz,
yarın dediğimiz şey
ilk kez
kaçmıyor elimizden.

Bu yol, acıya sapmaz;
tenine merhem aramaz.
Bazı yollar vardır,
varışla ölçülmez —
insanı eskisinden çıkarır,
başlangıç diye
yeniden yazar.