Yarım kalan can Şiiri - Medine Ensari

Yarım kalan can

Bir yanımız hep eksik, bir yanımız Yaralı ,
Gidenlerin ardından, çok güzel hep kanlı.
Toprağa düşen her Fidan, yarım kalan bir can,
İçimizde büyüttük biz yıllarca bu anı.

Anaların gözünde kuruyan Bir mezar,
Yaprağını dökse de devrilmedi bu Çınar,
Çocuklar büyümedi, babalar dönmedi.
Ama o karanlıkta Umut hiç sönmedi.

Soğuk gecelerde, o kanlı yollarda,
Şehitlerimizin kanına basarak sızladık o diyarda.
Sırf bugün yaşayalım, özgürce nefes alalım diye
Şehitlerimiz kendini attı kurşunlar, bombalar önüne...

İşte böyle kuruldu bizim cumhuriyetimiz;
Gözyaşıyla sulandı, acı ile büyüdü evimiz.
Biz unutursak o çekilen çileyi, hüzünü
Toprak kabul etmez, affetmez bizi.

Yazar: Nebiye Avat