Değince gözlerime tek bir zerren,
Yüreğimin atış sesleri bastırırdı onca kalabalığın gürültüsünü.
Kızarırdı yanaklarım,
Yutkunurdum peşi sıra,
Ayağıma dolaşırdı ellerim...
Taş kesilir mest olurken sana bakarak,
Umursamazdın gözlerimin yeşilliğini.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




yaşamak bir şiirdir, şiir felsefedir her zaman, doğa kendi şiirini fısıldar silik ve derinden; ama zaman kez daha zaman keskin gözleri ve duyulmayanı duyan kulakları bu gizemli şiiri ortaya çıkartır şair, kendisine verilen bu ayrıcalığı bir kez daha ödüllendirerek...
Çok güzel doğal ve gercek anlatmıssın sevgiyi. Buna şapka çıkarılır sadece...
Şiiriniz bana Nazım’ın şu aşağıdaki şiirini hatırlattı dostum.
1 Ekim 1945
Dağın üstünde :
akşam güneşiyle yüklü olan bir bulut var dağın üstünde.
Bugün de :
sensiz, yani yarı yarıya dünyasız geçti bugün de.
Birazdan açar
kırmızı kırmızı :
gecesefaları birazdan açar kırmızı kırmızı.
Taşır havamızda sessiz, cesur kanatlar
vatandan ayrılığa benzeyen ayrılığımızı...
Zaman rüzgarı içinizdeki cevherin yüzündeki tozu alacaktır eminim.
Selam ve saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta