Yaren Atalar Şiirleri - Şair Yaren Atalar

Ben seni bilirim , birde o sis çökmüş karanlık geceyi, çakallar avlanmak için dağlara pusu attıklarında , kahpelikleri gorunmesin diye Allahtan sis dilediklerinde ki o sessiz sedasiz geceyi ,
, ben seni bilirim birde o karanlık geceyi, sesindeki o çığlığı , hırsı ve öfkeyi ,duyduğum geceyi .
Ben seni bilirim birde o karanlık geceyi
Aslan in üç beş çakalın saldırısında , kaşlarının tetik ,gozlerinin kurşun oldugu , yikilmayip ,dahada guclendigini gördüğüm o geceyi .
O gecelerin sabahında olacaklar hep korkutur tedirgin eder beni ,bilirim ki yaralar sarılınca ve öfke geçince ,intikam saati başlar ,gününüz aydın ,
Geri sayım başladı Çakallar.

Ah be Yar,
Ben seni çok sevdim...
Yani öyle herkesin sevdiği gibi değil,
Görünce kalbi çarpan, gidince unutanlar gibi sıradan değil asla ,
Ben seni...
Bir mezarın başında dua eder gibi sevdim,

Ey Yar ,Sensizlik içime gece gibi çöktü de , ben seni sabah gibi bekledim

Gecenin koynuna bile sığınmadım
Senden başkasına göz yummayı, kalbime ağır saydım.
Sabah ezanı yükselirken ufka doğru,
bir tekbir yankılandı içimde ,feryad, figan,

AH YÂR
Ben aşkı,
dudağından secdeye sarkan bir ezanda duydum…
Bilâl'in dilinden dökülen her harf,
kâinatın kalbine çivilenmişti sanki.
“Allâhu ekber” dediğinde,

Ey İstanbul.
Ne zaman birini içimde defnetsem
senin üstüne yağmur indi.
Her damla bir eksiliş,
her eksilişte gövdemden bir şehir koptu.
Şimdi yine karanlığa bürünmüşsün,

EY SEVGİLİ, Sözün manaya değdiği noktada
Nazarın kalpleri yaktığı demde,
Seni beklemenin arifesindeyim
İşte öyle;
Biraz zamansız azda olsa mekansızım
Bir bilinmezde, Seninleyim .

Bir Fatiha’ya Hasret Kal

– Yaren Atalar –

Adını unuttuğumda değil,
Unutmayı öğrendiğimde başladım yaşamaya.

Ey Sevgili ,
Ben sana gelmedim aslında,
ben özümü Mekke’de bırakıp
Hira’da aradım kendimi.
İçimdeki dağ sustuğunda
bir vahiy düştü kalbime;

Bir sandalye çektim…
Gecenin en suskun, en karanlık ucuna.
Karşıma bu sefer seni değil,
Kendi içimdeki enkazı oturttum.

Derin Anlamlı Bir Şiirsin Sen ADAM

Ah be Adam, patika bir yol gibisin,
Başlangıcı bilinmeyen, ucu bucağı olmayan sonunada varılamayan .
Her adımında başka bir yüzleşme,
Her kıvrımında saklı bir geçmisi olan