susmaktı
gelirdi acılardan biraz
hüzünlerden
gibi de değil, hoyrat
gelmeyendi en ağırından sevinçler
günlerdi çürüyen
karanlık perdesinde gizlenen an içinde
ağladığındı
ve büyüyendi yokluğun ham gözlerinde
geceydi beklenen
gündüzden kollanandı hep kendisi
gidendin bir yerlere
akıl karı değildi giderken kayıp uzaklara
düş gücüyle
ölüme direnen
ve yalnız sen de çırpınan, nefesti
gelen günde
saklayıp kendini kaderin sıcak göğsüne
kalpten gözleyen beni
sen miydin
nasıl da inanıp geldiğine bir akşamüstü
koşandım kapıya
ve sözlerim söylenendi hep senin üstüne
aralanan hiçliğin kıyısında
sanadır sözlerim
ne ayrısı ne gayrısı bu zamandan
bitmeyen yerine
ki en çok orasında sevildin bakınca gözlerine
rüyasındayım
anladın mı ne çok sevdiğimi seni
söz mü kafi, göz mü dersin
bilmeli sevildiğini…
Kayıt Tarihi : 15.11.2026 17:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!