büyüyen gözlerindesin gecenin
bilensin kendi sürgününü sükutun gizinde
edinilen yalnızlık, alaca keder, kovulmuş kimlik
yanar gerçeğinden
sis dağılır
ve perdesinden sıyrılır dilsiz tüm anılar
unutulan aşklardır
kururken mürekkebi her bir kalemin
umutlar gömülen sesine
yine mühürlenirken yazgıya
hatırlanır uçurumlar büyüten vakur gözlerin
söz yaşarır
ve utancıyla kavrulur dilsiz tüm zamanlar
gidersin ve dönersin bilmediğin yollarından
boşluğunda görkemli sıradanlığı susturulan günahın
izleri hiç anlaşılmayan
unutmaktan gelen ağrısı, unutulan göz yaşları
çığlığına kazınır
sarınır gölgesine her birimiz
ses çözülür
ve kanatır kendini donmuş tüm hayatlar
neden aranmaz
çünkü vesikasıdır adımız kimliksiz tarihin…
Kayıt Tarihi : 15.11.2026 17:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!