Doktor dokunma yaram kanıyor,
Yaralarımdan kanlar sızıyor.
Azrail cana doymuyor,
Neydem felek yüzüm gülmüyor.
Bir derde düştüm ki dermanım yoktur,
Yarimden başka ilacım yoktur.
Gidem desem kalbime sözüm çoktur,
Bana seni gerek yar, doktora lüzum yoktur.
Öyle bir yara ki bu,
Ne iyileşesi var ne de kabuk tutası.
Acım içimde kaldı yar,
Derdim dedim eller soldu,
Sevdam dedim gözlerim yaş ile doldu,
Yaşamak zul oldu,
Al bu canı Rabbim, katilim o oldu.
Bakamadım yüzüme,
Git diyemedim özüne,
Serpilip düştü özüme,
Kimselere diyemedim, yaram yardan yar,
Yaram yardan...
Yollarımı duman kapladı,
Bu hasret bağrımı taşa toprağa bağladı.
Giden yari benden felek sakladı,
Sormayın halimi, dermanım yardan yar...
Doktor ne bilsin gönül sızımı?
Kim duyar bu sessiz feryadımı?
Al götür rüzgâr yarime fısılda adımı,
Yaram yardan yar,
Yaram yardan...
Bir rüzgâr var ki yüreğimde,
Bir yangın var ki dilimde,
Bir ah var ki sözlerimde,
Ben yarda tutuklu kaldım yar.
Yollarım engellerle doldu,
Sevda dilime mühür vurdu,
Gidemedim ayaklarım kökünden koptu,
Derdimin dermanı sende yok,
Silmeye yarı isterim,
Yar gelsin, yarim gelsin doktor,
Yaram yardan yar yaram yardan.
21.10.2026 09:56
Kayıt Tarihi : 21.10.2026 10:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!