Yaralı kadın Şiiri - Emrah Erçin

Yaralı kadınların gülüşü bir başka güzeldir
Mutlu sanırsın icinde oysa ne firtinalar var
İcinde yikik dökük harabeler depremin enkazinda kalmış anilar
Gozleri çok güzel ışıldar mesela bakinca dalip gidersin
Bir cennet bahcesi izler gibi izlersin
Huzur dolar yüreğine
Onun icinde ne cehennemler olduğunu bilemezsin
Hep mutlu sanırsın bilmezsin issiz gecelerde başını pencereye yaslarip sessizce ağladığını
Bazen gulerken dolar gözleri
Biraz buruk biraz hüzünlü dür sesi
Bir bahar esintisi gibidir nefesini
Her nefes alisinda cicekler acar etrafinda
Ama onun cokdan solmusdur icinde gül bahçesi
Senin baktigin o guzel manzara artinda ne savaşlar ne bombalar batlar bilirmisin
Umutları esir düşmüş isgal edilmis sevgiye dair her kenti
Karanlik sokaklari sen o gülünce güneş doğar sanirsin ama o hep geceye haps olmuş güneşli sabahlari nedir bilmez
Baharda kuslar nasil öter cicekler nasil acar bilmez. Sen ona bir demet cicek verirsin ama o ciceklerin kokusu nasildir onu bile unutmuş dur bilmez
Bir gülün dikeni eline batinca dikeni olmayan gülü tutmak isdersin
Bir kere sevdigin adam kalbini kirinca
Birdaha hicbir eli tutmak istemezsin
Asil mesele ne gül ne tiken
Sadece incitmeden sevmekdir
Sevgi avucundaki kelebek gibidir
Cok sıkarsan ölür
Oysa herkes öldürür sevdigini