Boş gôzlerle dùnyanın gùzelligine bakmayı bilirmisin
Bilirmisin ôylesine konuşmak ve dinlergibi susmak nekadar acı verir insana
Hiç gùlmeyi unutmuş bir yùzle gùlùcùkler saçtın mı tezgaha ve bir satıcı çıgırtkanlıgı ile agladıgın oldumu sokakta
Dogup bùyùdùgùn, çocuklugunu bıraktıgın şehirde kayboldugun oldumu
Yada elindeki çakmagı aradınmı,ters sıgaranı yakmak için
Bir gùn kendine bakıp gùldùgùn,bir dakika sonra bu kimdiye sordugun oldumu
Öyle bir yol izliyorsun ki yùregim,hep cıkmaz sokaklarda bitiyor sonu farkındamısın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta