Bir ölümlünün yarabandı olmak..
Yarası olmadığın bir insanı, yarasından öpüp, ayasından öpüp ki defalarca, iyileştirmeye meylediyorsun..
Dizelerle sarıyorsun onu, şiirlerle uyutuyorsun,
Kelime oyunlarıyla büyütüyorsun avucunda, kök bile salmamış sana ama suluyorsun..
Gözyaşlarıyla..
Gözünde de büyütüyorsun haliyle, onu, onsuzluğu..
Sonsuzluğu düşlüyorsun belki, onunla, yolundan eminsin.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Şiirinizi
beğeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta