Yara Şiiri - Asuman Taşbulak 2

Küçük bir fotoğrafın var,
bakıyorum gözlerine; haberin yok.
Gece uyanıp, sessizken ortalık,
kendimle...
Sarıyor o anın özlemi, gizli bir hüzünle.
Tutamadığım gözyaşım
yüreğime düşerken...
İstemesem de alışıyor ruhum
sensizliğe;
durağan günüm, gecemle.
Karışamazsın
seni bu denli sevmeme.
Hani diyordun ya:
“Özgürlüğüm benim…”
“Üzme beni, olur mu?” dedim sadece.
Yaşıyorum ben de…
Tek olamadık seninle, bir eş.
O şarkı çalıyor bazen radyoda,
yine dalıp gidiyorum
senli anlara…
Mazi oldu;
nefes alırken bile
unutulmayan hatıra.
Sende de var mı
bu derin, iyileşmeyen yara?..