Yar yoluna can adadım
Can yarim de yar nerede
Hasretle tutuştum yandım
Söndürecek kar nerede
Gece gündüz divaneyim
Yar peşinde pervaneyim
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




Muhterem İnsan, Şiirdeki kabiliyetinizi kutlarm, Güzel dizeler okudum, Gönlüne sağlık. Yer yüzünün güzellikleri sizin ve sediklerinizin olsun, Sevgi ve saygılarımla...
Bir ''arayışa'' yönelikmiş hissi veren ad'a takıldım ilkin..
''Yar nerede'' Sorgulamayı erekleyen bir başlık!
Şiiri okuyunca başlığın içerikle ters düştüğünü de bir olasılık olarak gördüm.
Sanki,sürekli olarak gölgede kalmayı yeğleyen birine naif bir çağrı yapılıyor gibi geldi bana.
Daha da öteye götürürsek bu yargıyı'' Aynı karede bir resim çekinme arzusu var '' demek de olası.
Her neyse...
Şiiri serbest bırakmak lazım!
Sayın ŞAHBAZ'ı tebrik ediyorum.
GÖNÜL IRMAĞINIZ DAİMA BERRAK AKSIN ÜSDADEM.SELAM VE DUA İLE.
Yar yoluna can adadım
Can yarim de yar nerede
Hasretle tutuştum yandım
Söndürecek kar nerede
Gece gündüz divaneyim
Yar peşinde pervaneyim
Kimden sorup öğreneyim
Can verdiğim yar nerede
Anlatırım derdim bilmez
Ağlarım göz yaşım silmez
Bilirim ben gibi sevmez
Değer bilen yar nerede tebrikler saygıalrımla yıldırım şimşek
YaR NeReDe
Yar yoluna can adadım
Can yarim de yar nerede
Hasretle tutuştum yandım
Söndürecek kar nerede
Gece gündüz divaneyim
Yar peşinde pervaneyim
Kimden sorup öğreneyim
Can verdiğim yar nerede
Anlatırım derdim bilmez
Ağlarım göz yaşım silmez
Bilirim ben gibi sevmez
Değer bilen yar nerede
çok güzel dizelerdi türkü tadında kutluyorum yüreğini bir saz bir söz ararız gündüz gece yar nerde saygılar
YaR NeReDe
Yar yoluna can adadım
Can yarim de yar nerede
Hasretle tutuştum yandım
Söndürecek kar nerede
Gece gündüz divaneyim
Yar peşinde pervaneyim
Kimden sorup öğreneyim
Can verdiğim yar nerede
Anlatırım derdim bilmez
Ağlarım göz yaşım silmez
Bilirim ben gibi sevmez
Değer bilen yar nerede
Sevilay Şahbaz
Bak bu şiirdeki seslenişte harika
değer bilen yar nerede ?
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta