Yâr Şiiri - Kul Hâmid

Yar kırıldı kolum kanadım
Seni nefesim ile aradım
Haram oldu ciğerime nefesim
Sensiz nefes bile alamıyorum

Neredesin benim nazlı ceylanım
Yokluğun içimde sönmeyen ateş
Düşündükçe bitanem eriyorum
Dön artık ne olur yalvarıyorum..

Benim güneşim de sendin
Şimdi karanlıkta bir başımayım
Zaman durdu geçmiyor sensiz
Sensiz yaşamakta istemiyorum

Ne kadar da özlemişim bir bilsen
İnan resimlerinle konuşuyorum
Yaşanmıyor günlerim sensiz
Günleri yıllara sayıyorum..