Ab-ı hayat çeşmesinden bir yudum su içtim
Çiçek açtı şifa oldun bugün yar içimde.
Nişanesi nar-ı gönlümde tek seni sevdim,
Açmayan güllerim açtı bugün yer yüzünde.
Sıcak gülüşünde huzur gelir bu haneme,
Sen olmadan güneşin bile doğmaz içime.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta