Yaprak Şiiri - Cevdet May

Ayrılık mevsiminde
bahanedir rüzgar.
Seçince yalnızlığı
kızıl yaprak,
terk eder sevdiği dalı
rüzgarın avuçlarında yavaşça.
Son kez yaşamalı gerçeği
ulaşana kadar toprağa.

Kesilince rüzgarın nefesi,
biter kızıl yaprağın özgürlüğü.
Kavuşur toprağa,
rüzgarın avuçlarında yavaşça.

Hiç bu kadar sevinmemişti.
Hep yukardan baktığı toprağa,
ilk ama son defa dokununca.
Tanıştılar sessizce.

Söz verdi kızıl yaprak
gözlerini kaparken.
Sevgi mevsimine az kaldı
beklemelisin!