Rüzgarında savrulup döküldü yapraklarım
Çıplak ağaçlar gibi kupkuru kaldım
Güz rüzgarı mısın bilmem, sen ilkbaharımda
Sarıları bırakıp yeşilimi aldın...
Hazanda yapraklar toprağa karışır
Her hüzün canlanır, ağaçlar çırılçıplak
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta