Yansıma Şiiri - Can Ahmet Doğrul

yükseklikte görüştük
bir sabahaltı
kenarı kentin
üzerlerinden serpintilendik
böğürtlenler dikenler karaçalılar taş kayalıklar
var oldu o sabah dudaklarım
nefeslerinle dopdolu
efil efil bir sıcaklığı tatmaktayım
gözlerimizden birbirimize
bu dünyayı anlamadayım
düzlükte vedalaştık
bir günüstü
ortası kentin
etraflarından birleştik
beton duvarlar binalar yollar taşıtlar
var oldu o gün aşktan yaşıtlar
bakışlarınla nopnotumlu
kıvamlı bir yansımanın tutuşmasındayım
ellerimizden birbirimize
kendimizi bu akışa adadım
dengeli bir irtifada
eşleştik
bir ömrünbaşı
ortası kalbin
uçlarından kenetlendik
yürüyüşler bakışlar hisler gülüşler
var oldu o gün ellerim
telaşlı sakinliğinle
saçlarını örmekteyim
konuşmandan düşüncelerime
ayrılık ve birleşime
tamamen sana sarılmadayım