Çarpıntı Şiiri - Can Ahmet Doğrul

bir kez bile duyulmadı seslerimiz
dalgınlaştık öyle gecelerce
bütünleşiğiz kendi kendimize
bir kez bile sorulmadı duygularımız

bir kez bile tutulmadı ellerimiz
hep yutkunlaştı gücümüz
hiç bilemedik yardımın orkestrasını
bir kez bile kontrol edilmedi saçlarımız

bir kez bile bakılmadı gözlerimiz
içten içe buğulandı hayatımız
kendi kendimize sıkı sıkıcayız
bir kez bile hızlanmadı adımlarımız

birçok güzel yere gidemeden de öleceğiz
gerginleşecek yangınlarımız
fark edemeyecek gözlerimiz
birçok güzel insanla tanışamadan da öleceğiz

bir kez bile seçilmeyecek kıyafetlerimiz
kendi kendimizi bulma yolculuğunun sevincindeyiz
önceden istediklerimizi artık istemeyeceğiz
eşsizdir bizim gayelerimiz

bir kez bile olmayacak ortak muhabetlerimiz
öldü belki de bizim kelimelerimiz
hevessizlik kararlarında debelenmedeyiz
bir kez bile tutkuyla seslenilmeyeceğiz

bir günlerin içinde kaybolanız
kendi kendimizin sahibi ve misafiriyiz
her gün başka atmalarda kalbimiz
yankılanıyor gençliğimizin güneşinde sesimiz