Yanlızlık Şiiri - Ömer Tural

Yalnızlık;
kalabalıkta bile insanın içini üşüten rüzgârdır.
Doğarken adın konur ama yükün konmaz,
ölürken herkes gelir ama toprağın altına tek inersin.

Garipte de aynıdır, paşada da.
Omuzdaki apolet, cebindeki mühür
gece yastığa baş koyunca işe yaramaz.
Çünkü dert, insana tek kişilik verilir.

Yalnızlık bazen ceza değil,
bazen insanın kendini duyabildiği tek odadır.
Kimi kaçar ondan,
kimi şiir yapar…
Seninki gibi.