Dolunayın karanlık yüzü, gecenin sessizliğine fısıldar,
Yalnızlık, gökyüzünün sonsuz boşluğunda bir yankı bulur.
Her yıldız, uzak bir umut ışığı gibi parıldar,
Ama ay, bu gece, kendi yalnızlığını kucaklar.
Gümüş ışıklar arasında, sessizce kaybolan bir gölge gibi,
Yalnızlığın dansı, rüzgarın melodisine karışır.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta