Diğerinin yarasını sararken,
Kendi kanayan yerini görmeden...
Yanlış zamanda denk gelen
İki doğruyduk biz.
İyileştirmeye çalışırken birbirimizi,
Sızlayan yerlerimizi unuttuk.
Birimiz geçmişin gölgesi,
Birimiz yarının telaşıydı...
Ne zaman yanlıştı, ne biz eksiktik;
Sadece zamanın eli değmedi elimize.
Yanlış bir mevsimde açan
İki doğru çiçek gibiydik...
Kayıt Tarihi : 24.10.2026 00:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!