gün ağaca değdi
gül yandı...
gül yaprağa değdi
su yandı...
aşk göze değdi
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




gün ağaca değdi
gül yandı...
gül yaprağa değdi
su yandı...
aşk göze değdi
ten yandı...
el toprağa değdi
ruh yandı...
şiir yandı ben yandım....çok güzeldi....saygılar
Şiiriniz yorumcunuzun söylediği gibi bence de hoş. Ancak iki kez 'ten yandı' kullanımı amacına ulaşmamış, hatta şiiri hem akış hem içerik olarak zedelemiş görünüyor.
aşk göze değdi
tin yandı... olsa idi örneğin.
Sanki daha serpilecekti şiir, teni toprağa bırakarak... Diye düşündüm önce.
Fakat amaç, aşkın ve ölümün ten üzerindeki ortak yıkıcılığını vurgulamaksa ki öyle görünüyor, böyle de başarılı demek lazım o zaman.
Yine de bu ortaklığı daha güçlü ortaya koyacak bir ifade olabilirdi.. bu anlamda bir şey eksik demeyelim de, bir şey yetersiz hissi yaşadım işte.
Şaire ve yorumcularına sevgiler, saygılar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta