Anlatsam anlayacak gibiydin oysa. Ben yanılmışım. Her zamanki ben işte. Bir kez daha aldanmışım.
Yüz üstü bırakıp da gidişin. Doğru ya, her gittiğinde hiç gitmemişsin gibi dönmeye ve bitmemiş gibi sevilmeye doymamıştın.
Söyle hangi hükmün kaçıncı idamı bu .
Halbuki sana verdiğim değer müebbetlikti.
Sen nefsi müdafaa ile defettin beni.
Lakin, ben ellerim kelepçeli, hala sana mahkûm bir herifim. Bileklerimi keser öyle vazgeçerim kendimden.
Ve ben olan senden…. Ne de olsa ustası oldum beklemenin, tükenmek pahasına.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta