Yanık Türküm Şiiri - Kasım Kobakçı

Senin yanık sesini duyup içten ağlasam,
O yanan yüreğimle sevdam diye çağlasam.
*
Senden değer gören tüm acılarım eriyor,
Bunu bilmen bana hep yeni ömür veriyor.
*
Senle konuşup her gün aşkınla yanacağım,
Bu yanık gönülle ben hep çabalayacağım.
*
Ne kadar yakınımda olsan da yollar uzak,
Sana duyduğum özlem kor olup hep yanacak.
*
Ama seni kaybetmek korkusuyla yanarım,
Senden uzakta kalıp hasretine kanarım.
*
O zaman kıymetini daha çok anlıyorum,
Yakınımda olursan korkuyla yanıyorum.
*
Gökyüzüne bakınca hayalini görürüm,
Unutulmaz olup da peşin sıra yürürüm.
*
Başımı yastığıma koyup seni düşlemek,
Yüreğimde kor yanarken bambaşka bir gerçek.
*
Kara defterimin tam ortasında gezerken,
Seni düşünmek, kül olup içinde yüzerken.
*
Kaderini ve tüm derdini paylaşacağım,
Senden başkasına ben asla bakmayacağım.
*
Yarınım ve tek geleceğim sen olacaksın,
Ve ben hep çabalarken yanımda kalacaksın.
*
Sonsuzluğa uzanan çileli yollardayım,
Umudum olacaksın, ben yanık bir dardayım.
*
Gurbet elde geceler bağrımı yakıp geçer,
Ve gözlerim yollarda bir tek hep seni seçer.
*
Ama fırtına kopsa mumlar gibi eririm,
Senin uğruna yâr ben canımı da veririm.
*
Çaba dediğim şey de sarılmak tek koluna,
Ömrümü adıyorum senin kutsal yoluna.
*
Sensiz kalan şu şehir her gün bana darlanır,
Ve yüreğim köz olup hasretinle harlanır.
*
Senin sesini duymak en büyük dileğimdir,
Ve sana kavuşmaksa tek gerçek emelimdir.
*
Son nefesime kadar aşkınla kalacağım,
Yanık türkümle de ben hep çabalayacağım.