Yanık bülbül Şiiri - Mahmut Kasapoğlu

Sessiz gecelerde ömrümü sana
Bağladım; gayrı ne hayat ne ölüm.
Bir bakışın düştü yanan bu cana,
Adın her duamın sonunda, gülüm.

Sabah da gece de silmez yüzünü,
Her nefes harlar bu yürek közünü;
El âlem der: "Dinle aklın sözünü."
Adın her duamın sonunda, gülüm.

Yolların yıldızdan uzak, bilirim;
Kapında toprağım, hep eğilirim;
Bir gülsen, dağ gibi derdi silerim.
Adın her duamın sonunda, gülüm.

Aşk dilenmez, bekler vakar içinde;
Gül solar da bahar kalır içinde;
Gelsen, bin ömürdür seher içinde.
Adın her duamın sonunda, gülüm.

Yanımdan geçersin, haberin olmaz;
Ardında kalan iz ömrümden solmaz;
Vefasız sevdayla gönül hiç dolmaz.
Adın her duamın sonunda, gülüm.0

Sorarsan: "Ne kaldı senden geriye?"
Sabır kaldı; bense yanık bülbülüm.
Her gece alnımı koyup secdeye,
"Mahcup etme" derim Rabbime, gülüm.