Kaçıncı zamandır mevsimler ölü.
Keşmekeş, yokluğunun ertesi günü.
Söneli ışık, geçeli kaç zaman oldu.
Niyetsiz kaldığım kıyam ortasında.
Öğrendim her şeye ne kadar uzak.
Yüze yakışır sandığım, bir gülücük.
Nede yakışıyordu sana büyülüydü.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta