YANARSİN
Hep ertelenen,
ve hep yalnız başına kurulan hayallerdesin.
Yalnızlığımın ortağı olmuş resmin.
Gece gündüz dilimde,
düşümde,
bir mühürdür beynimde sanki ismin...
Gözlerimin içinde gürül gürül yanansın.
Yalnızlığın ortasında,
soğuğun kucağında,
cayır cayır yakansin.
Söyle,
şimdi kim,
beni nasıl anlasın.
Ömrüm tutuşmuş,
sırtını dönsen bana,
buz gibi baksan ya da,
ateşim donmaz,
ateşim soğumaz, sıcağımda kalırsın.
Közümü, gözlerinin seli söndürür.
Arkamdan bakıp,
özümü gördüğünde,
soğuguma dokunur,
parmak uçlarından tutuşur,
sende yanarsın...
Kayıt Tarihi : 16.11.2026 13:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!