Kıyamet kopup da anne çocuğundan kaçarken,
Dağlar düz olup cehennem bizi beklerken,
Hele alevler delice üstümüze gelirken,
Sen cennetin ben senin hayalinle yanacağım.
Şimdi gidiyorsun kolay mı gitme demek,
Yazıktır inan sana verdiğim bunca emek,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta