Yalnızlık...
Esas yalnızlık, insanların arasındayken hissettiğindir.
Ben, biraz da, bu yalnızlıktan kaçtım.
Yapayalnız yaşayarak bu yalnızlıktan kurtuldum.
Yapayalnız olduğun zaman ancak, kendinle baş başa kalır,
Her bakımdan kendinle arkadaş olursun.
Ve dünyadaki her şey canlanır,
Seninle beraber yaşar...
Kayıt Tarihi : 24.9.2001 22:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!