Yalnızlığın dostluğu…
Hayatın en derin çukurunda, mahsur kalmış gibisin.
Göremiyorsun beklediğin, dost elini uzatan yok,
O çukurda sana yakın olan, görünmez bir karanlık,
Dostluğunda boğuyor, sessizce bekliyorsun.
Bir gün sende geleceksin, karanlık dostluğuna,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Böyle dostluk düşman başına bile derken ürküyor insan...
Kutluyorum güzel çalışmanızı ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta