Yalnız Uyanan Şiiri - Poet Of The Darkness

Poet Of The Darkness
31

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Yalnız Uyanan

I

Yalnızlık sokaklarında kaybolan
Bir çocuktu gördüğüm
Tek sarıldığı ve tek avuntusu
Hayalleri olan bir çocuk
Gözlerini açamazdı
Cesareti yoktu yalnızlığa
Korkaktı, kaçmıştı acılardan
Sığınmıştı iki kolun arasına
Yaslanmış ve sarılmıştı...

II

Derin sessizlik ve acılar
Uyanma vaktine denk gelen
Celladın son darbesi
Et duvarlarla çevrilmiş
Yenik bir adam
Avutacak düşleri bile olmayan
Hayallerini tek tek
Bedenine gömen o adam...

III

Gene karanlıktı odası
Gene soğuktu ve boştu
Ama büyümüştü çocuk
Büyümüştü yatağı ve yastığı
Korkaktı her zamanki gibi
Kaçmıştı, her tarafı
kaplayan aynalardan
Yalnızdı ve uyanmıştı...

IV

Artık sarılacak pembe düşler
Yok büyük çocuk.
Düşündeki sevgilin olan yastık
Bile terk etti seni
Gözyaşları, hüzün
Ve o yalnızlık...

V

Kapat gözlerini sonsuza kadar
Açma bir daha çocuk
Hayallerin gibi sen de
Savrul ve bırak beni
Bırak beni küçük
Bırak...

Poet Of The Darkness
Kayıt Tarihi : 11.12.2001 23:14:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Meral Soysuren
    Meral Soysuren

    Ust uste kac kez okudum bilmiyom ve okucam bu siiri daha. Cocuk yuregi acilar yasamasin ve kapanmasin ama acili ve sinsi cakalarin kol gezdi bir dunyada yasiyorsa. Bende o cocugun gözlerin kapanmasina yardimci olurum. Yasaniliyorsa onurluca, insanca. Yurek hep acimadan aglamadan yasamali oda yoksa gözler gulerken kapanmali sonsuzluga.Gulen gözlerle ölmek en buyuk zaferdir. tskler sairin yuregine Meral

TÜM YORUMLAR (1)