Şehrin loş ışıklarında yalnızdık biz
Yalnız biz vardık yalnızlığını gizleyen
Yedi tepe seyreder İstanbul'u, konuşurlardı birbirleriyle
Yalnız biz vardık suskun.. yalnız biz
Biz dediğime aldanma; biz bendim bendeki ben
Suskun, sağır hatta âmâ..
Direnirdik biz her şeyle yaşamaya
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta