Bu ananız var ya bu sizin ananız çocuklar,
En büyük acıların altından kalkmıştır, yine kalkar.
En derin kuyulara düşüp çıkmıştır, kendi gücü ile yine çıkar.
Can oldu bir ömür garip usta ile çocuklarına,
Yine de duymadım bir kez bile geçmişe lanet okuduğuna.
Özledikleri kadar Selanik ve Kesriye’lerini
Ürgüp'ü de sevdiler, çünkü yeni memleketleri.
Çalışıp hayrına sokak ve çeşmelerinde,
Vatan yaptılar Ürgüp’ü çocuk ve torunlarına.
Yenilenen Ürgüp’te her büyük işte,
Sabır zırhına bürüneceksin
Acıların kabından taştığında.
Herşeyin yandığı bir yoldayım
Haber verin buzdağlarına.
Yıldızlara selam yollarım
Fino mahallenin tek sahipsiz köpeği,
Ne aşı parası harcandı onun çocuklarına,
Ne yeşil kart verildi finoya bakanlıkça,
Emekli maaşı da bağlanmaz asla Fino'ya.
Gözleri henüz açılmış üç kediciğin
Önce yangınlarda kalıyor,
Ardından donuyor kadın.
Ne kadar sevgi sunsamda,
Aşktan uzak artık kadınım.
Menapoz
Korktukça büyüdü gözlerimde ölüm
Küçücüktün oysa sen sevdam
Ben öldüğüm gün.
Yaşam doyulmaz pınar
Ölüm ayrılığa bir düğün.
Bu toprak bizimdir oğul
Biz böyle bakarız toprağa
Bak! Elimiz nasır nasır,
Ayaklarımız çıplak basar toprağa
Altında vadi yamaç yırtıklarla
Siz uyurken daha
Sıcak yataklarınızda,
Ey ümeralar Ankara’da!
Köylüm
Kadın- erkek çoluk-çocuk,
Sen koyunsun kardeşim, sende insan.
Asırlardır kesildin ve yenildin,
Dilsizdin ses çıkaramadın…
Sense soyuldun ve ezildin,
Fakat,
Failleri görüp karşı koymadın.
Ne kadar resmi tatil köyü varsa işte hepsi,
Tüm Eğitim ve Dinlenme Tesisleri memleketimin,
Bilirsiniz mutlaka öncelikle kimlerin…!
Bütün vatan sathı güzel ülkemin,
Tek tek hani yetmiş milyonundur da,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!