Sessizce yürü
Sessizce konuş
Sessizce bağır
Sonum bu sessizlik olacak
Ne kadar bağırırsam bağırayım
Sesim onların fısıltısına dahi denk olamayacak
Sessizce ağla
Sessizce gül
Sessizce sev
Ruhumu dudaklarıma bağlayan upuzun tünel
Kendi diktiğim açmazlarla tıkandı
Paslandı, kireçlendi, kurudu
Sessizlik içime hapsoldu
Ruhumun diplerine gömdüm onu
Çok korkuyorum
Ödüm kopuyor
Belki bir gün biri sayemin
Bana ait değil de
Sadece üzerime düşen güneşin
Arkamda bıraktığı karaltı olduğunu fark eder diye
Lütfen konuş
Lütfen anlat
Lütfen kavga et
Beni burada bırak
Benden vazgeç
Kayıt Tarihi : 15.10.2026 14:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!