Çalıştım, didindim yalan dünyada
Ne bırakacaktım sonunda?
Bilemedim…
Halbuki yediğimiz bir dilim
Ekmek…
Ne zoru vardı
Bunca çabanın?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




evet nusret bey sanki bir rüya harika tebrikler bu güzel ve anlamlı şiirinizi yürekten kutlar saygılarımı sunarım kaleminiz daim olsun şair Turan çeliker
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta