Vücudunu can verince,
Toprak kabul etmez senin.
Kabrin kazılsa derince,
Üstünde ot bitmez senin.
Sorma neden, deme niçin;
Tekiydin varlıklı hiçin.
Kimin kimsen duâ için,
Başucuna gitmez senin.
Yalan değil el attığın,
Her işe fesat kattığın.
Düşüp kalktığın, yattığın
Anlatmayla bitmez senin.
Herkese sorundun, sorun;
Bir kendinle yoktu zorun.
Dünyadayken öten borun,
Âhirette ötmez senin.
Zâlim, mazlûm âhı alan,
Zulmü ile korku salan...
Helva, lokma, mevlid falan
Affolmana yetmez senin.
Şerif der ki: "Yazın, güzün
Kalpleri kaplatmaz hüzün."
Sağların, sağkenki yüzün
Gözlerinde tütmez senin.
26 Ekim 2024
İzmir
Kayıt Tarihi : 26.10.2024 11:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!