Yakup Icik Şiirleri - Şair Yakup Icik

Meine Schöne,
auch du vergehst eines Tages mit deiner Schönheit
Deine Blicke gehen ins Leere,
deine Hoffnungen verlieren sich
in meinen Pupillen.

30
Merhaba ile elveda arasındadır bütün güzellikler.

37
Ruhların madde ile dolu olduğu bir alemde, insan onuru bir hiçtir.

mumlar yakıldı gidişine, halaylar çekildi
içime nice hüzünler çakıldı sevinçlerle!
ayırdılar gövdemden dalımı acımadılar
linetim dilimde sevgimi benden alanlar!

sustuğun gemli içimde, anlatmadın ki

odam dört duvar
icinde bir yalnizligim
sessizlikler icinde hayalin gezer.
sitemlerdeyim beni böyle birakip gitmene,
sensizligimin yitikleri ile beni bas-basa koymana
ve bir korna sesi alip götürür seni benden

(Sevilen 1)

Koyu renkli akşamdı
Sırılsıklamdı hüzünler
Büründü kara toprak çarşafını
Tüm renkler mat, griler cümbüşü

Bütüm ömrümü nisan gibi yaşadım
Gamsız, kedersiz ve elemsiz..

Tertemiz, pırılpırıl yağmurlarla
Her bir şakasında vardım gülerek

Hagen,da* bir gece
Bir burç
İçinde bir şato
Ve bir,de sen
El ele..
Kaç asır önceleri

Günün her anı, aşkınla aklımdasın
Kimbilir, sen hangi perili rüyadasın
Senden akan şu göz yaşlarımı
Görmezsin bilirim gelip silmeye.

Hergün çıkar bakarım evinize

Kırıldı kalem yak ağıtlarını yak, yana yana
Seğirdi vücut yağlı urgan boyundayken
Duvarlara bir çelmik, çizgi çekmek yok
Pencerelerden dalmalara nazar hiç yok!

Çok istediği ömründe gün yüzü görmekti