Sesim zihnimde hapsolur
Yankılanır kuşluk vaktinde sabahın
Bir sakat güvercin fısıldar
Deli gibi kaçarken ortasın da sokağın
Haydi iç kirli dünyanın acılarını
Gönlüm rehinesi kanser vehbi
Ayaklarımla konuştuğum zulumatlar ülkesi
Ve penceremde devasa bir saçmalık
Kesik açılan yarım uykularımın
üzerine açmış sahra kaktüsleri
Başucumda bana bakmayan resmin
Ve geceye damgasını vurmuş sezen
bedenimin parçalanmış umudu
boğaz da ise açmak istemeyen yelken
Gelmeliyim diyorum
Ve sen yanağında ki ben’den
Kalbinde ki benlere kadar büyümüş bir kırlangıç uğultusu
Hasretin üzücü bir dehliz lakin şükrederek koşuyorum
Evet can ömre dardır ve bilmelisin ömür çok tuhaftır
Acılardan morarmış bir gece
Ve masada kara bir mum yanar
Ölümden korkan ben değilim
Kurşuni renkteki gökyüzü
Kırılgan ellerimle yazdıklarım sabrettiklerim
Gittim ..
Bir yapragin sonbaharda düşüşü gibi dalına vedalaşarak
Ve ardımda biraktigim herşey azalmaya basladi
Caddeler daha dar gokyuzu daha alçak artık
Kitaplar raflarinin ardında sessizce çürüyor
Sesin sesime degmedigi gunden beri ..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!