tiksinıp duran bu azap
ay ışığı arındıramaz ruhumuzu
jupiterın kirli naletınden
ve nefretin tükürdüğü bu yaşamda
öldü hepsi öldü birer romantik aşık gibi
ve ruhalrı hep aynı şarkıyı söledi
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta