Korkunun prangası çözüldü nihayet,
Dönüşü yok artık bu kutlu seferin.
Geçmişin gölgesi, sönmüş bir menzil,
Bırak arksından baksın acizler kaderin.
Ateşe ver timsallerini dünün,
Küllerinden doğsun keskin bir irade.
Ne bir liman sığınak şimdi, ne bir yön,
Bütün haritalar kopsun, verdim müsaade.
Geriye bakmak, esarete imza atmaktır,
İleriye yürümek, fırtınayla kucaklaşmak.
Bırak yanıp kül olsun tahta ve yelken,
Zafer, ancak yakılan köprülerle başlamak!
Kayıt Tarihi : 18.11.2026 01:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!