Yel aldı yaprakları savurup duyguların kuytu yalnızlığına sürükledi...
Gök, mavi şapkasını çıkarıp aydınlıktan siyah mateme büründü...
Kaybetmenin dayanılmazlığını kusmaktı onunki..,toprak yarinin bağrına inerken.
Topraksa bekleyişlerin en derininden hasret acısını çekerek bekliyordu..
Birden dört yanım hatta her yanım sessizlik senfonisinde ara es leri verirken..
Nefesimi duyuyordum,soluklarımın durak zamanlarında kendimi dinlerken..
Birden yok oldu..
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta