Hafif bir gülümseyiş
Bir dokunuş
Bir serserişti olanlar.
Bir an durmuştum, tanıdık bir el uzanmıştı yüreğime hafif bir dokunuşla...Öyle içten öyle boynuna sarılmak vardı ki,kalbim sarılırken kalbine; ellerim korkmuştu,utanmıştı gözyaşlarıma,sonra hep beraber yol alıyorduk kararan geceye...Yağmur da bir başka huzur veriyordu olanlara, umutlar yeşeriyordu içimizdeki yarınlara.
Ve gece biterken, içimizdeki sevgi devam ediyordu.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta