Belki yine bir şey kazanamadan
Elleri üşüyen çocuklar gibi ,
Ezberlediğim yoldan eve dönerim .
Dermansız değilim biraz yorgunum .
O nutuk atanlar
insanın yüzüne bakmıyor
Kaç ömür böyle geçip tükeniyor .
Buruğum iyi çizilmeyen kaderime .
Evvel ki gün de böyle karamsardım
Ondan evvel ki günde .
Ahlardan bir çiçek demeti yapayım da
Döneyim gideyim evime .
Seçmez aslında kimse kendini .
Yıllar geçtikçe yoğurursun benliğini .
Bitti denilen yerden başlarmış hayat ,
Issızım bugün belki yarın neşeli.
Kayıt Tarihi : 18.11.2025 00:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!