Yağ Şiiri - Hilmi Eren

Söze itimat kalmadı,
Dillerden yalan akıyor.
Hak söz yerini bulmadı,
Bütün diller yağ kokuyor.

Riya doldurdu dağları,
Yaktı soldurdu bağları.
Kaybettik güzel çağları,
Bütün yollar yağ kokuyor.

Şimdi insan ikiyüzlü,
Yalanı bol, yanlış sözlü.
Cümlesi erkekli kızlı,
Bütün kullar yağ kokuyor.

Eline tespihi almış,
Riyanın yolunu bulmuş.
Sakalı göbeğe salmış,
Bütün kıllar yağ kokuyor.

Kadın tavırlı erkekler,
İnsan bunlardan ne bekler?
Kıvrak, omurgası yoklar,
Bütün beller yağ kokuyor.

Çarşı Pazar, cümle esnaf,
Ne yana dönsem o taraf,
Elde şimşir tarak, tuhaf,
Bütün keller yağ kokuyor.

Konuşur bakar gözüne,
Kanarsın tatlı sözüne.
Bir vâkıf olsan özüne,
Bütün hâller yağ kokuyor.

Doğru sözlü insan nerde?
Ovada, bayırda, kırda,
Pencereler perde perde,
Bütün tüller yağ kokuyor.

Seherlerde açan güller,
Gül toplayan gülden eller,
Güle türkü yakan diller,
Bütün güller yağ kokuyor.

Eren bakma yağa bala,
Asla minnet etme kula.
Ne gelirse Hak’tan gele,
Bize her yer Gül kokuyor.