Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ne sonrası! ..vurgun yemiş,
vurgun yemiş
yaşamak!
yazacak…ne kalmış!
.......Çok güzeldi dostum..Kutlarım..
Tebrikler
Tebrikler...
ya sonra si allah kerim...kaleminiz kutlu olsun...sevgiler
Sonrası meçhul....Vurgun yemiş yaşamın...Kutlarım..
Kendimizden bile meçhulken,yazacak bir şey de bulunmuyor elbet...doğru tesbit.Tebrikler.Saygılarımla.
ya..sonra.... dediğimiz yaşam dilimleri..
ama yazacak her zaman çok şey var...
Yahya dostun güzel dizelerini sevgiler , saygılarım..
Yada.. Ya sonra... sını düşünmeden yaşamak... Tebrikler kaleminizi Yahya Bey...
Yaşamak vurgun yemiş.tabiki yazacak bir şey kalmamış.Kaleminiz daim olsun.Yüreğinize sağlık.Kutlarım...Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 9 tane yorum bulunmakta